De opleiding tot Pelvic release practitioner werkt met de polyvagaal theorie, beschreven door Stephen W Porges. Dit boek heb ik gelezen en deze theorie wordt gebruikt om getraumatiseerde clienten te helpen hun autonome reacties te begrijpen en te (co)reguleren.
“Ons zenuwstelsel kiest datgene wat het best is voor onze overleving en we dienen respect te hebben voor wat ons zenuwstelsel voor ons doet of heeft gedaan. Mensen die trauma hebben, hebben symptomen die een functioneel gevolg zijn van een neuraal controle systeem dat hen in staat heeft gesteld om zich aan te passen en het trauma te overleven”. blz 169
Serge Prengel: “,… veel ziektebeelden komen voort uit een te groot vermogen om lichaamsgewaarwordingen te onderdrukken”. Dr. Porges: “De strategie om lichaamsgewaarwordingen te ontkennen heeft veel te maken met onze cultuur. De onderlinge samenhang tussen onze cultuur en religieuze standpunten heeft bijgedragen aan de ontkenning van het belang van lichamelijke gevoelens. Lichaamsgewaarwordingen werden geassocieerd met dieren, terwijl cognities als eigenschap eerder met de geest werden verbonden” blz. 238
“We willen de tweerichtingsverbinding behouden tussen geest en lichaam,… Met eenvoudige gedragsmatige manipulaties kunnen we de bloeddrukreceptoren triggeren en daarmee onze interacties met de wereld in functioneel opzicht veranderen.”
blz 236 “Het zou een doel van therapie moeten zijn om cliënten te leren hoe ze hun inwendige toestand kunnen reguleren, hoe ze betrokkenheid kunnen aangaan en hoe ze kunnen genieten van interacties met anderen,… Een voorwaarde voor zulke sociale gedragingen is dat het -meest recente neurale netwerk- de rest van het autonome zenuwstelsel reguleert. Dat neurale netwerk (sociale betrokkenheidssysteem) is voorbehouden aan zoogdieren en is alleen beschikbaar wanneer we ons veilig voelen”